یکی محبت می کنه و یکی ناز اونی که ناز می کنه همیشه محبت می بینه ولی اونی که محبت می کنه همیشه تنهای تنها ست

آسمون ابري شده ديگه خار و خسي نيست

امشب آسمان دلم بارانیست
کنج این شهر پر محبت
گوشه اییکه من بودم ویرانیست
بدرود آخرین اشک گفتم
اشک آزادم نکرد
زهر در دلم جوشید
سایه ایی یادم نکرد
در لب برکه سیاه زنده گی
حتی صیاد یادم نکرد
پا برهنه پا نهادم در درون آب سرد
زاغ سیاه ایی دید مرا ولی فریادم نکرد
از اشکم به دریا غرق شدم
اما عروس دریا حتی یادم نکرد

دفتري گر بنويسند ز خوبان جهان

      تو به سر دفتر خوبان جهان فهرستي

باز هم ثانيه ها اسم تورا جار زدند

 دقايق همه امشب به تو تکرار زدند

  سکوتي که دراين عقربها ميچرخيد

نکند در دل تو اسم مرا دار زدند

نگو بار گران بوديم و رفتيم

نگو نامهربان بوديم و رفتيم

     آخه اينها دليل محکمي نيست

بگو با ديگران بوديم و رفتيم

 تو مپندار که از عشق تو دل برگيرم

ترک روي تو کنم دلبر ديگر گيرم

 بعد صد سال اگر از سر قبرم گذري

من کفن پاره کنم عشق تو از سر گيرم

روزگاريست که همه عرض بدن مي خواهند

  همه از دوست فقط چشم و دهن مي خواهند

ديو هستند ولي مثل پري مي پوشند

گرگهايي که لباس پدري مي پوشند

خوب طبيعيست که يک روز به پايان برسد

عشقهايي که سر پيچ خيابان برسد

کاش هرگز در محبت شک نبود
    تک سوار مهرباني تک نبود
    کاش بر لوحي که بر جان دل است
    واژه ي تلخ خيانت حک نبود

از برگ گل نازکتري ................. از هر چه گويم بهتري

خوبان فراوان ديده ام .................... اما تو چيز ديگري

اي نگاهت رونق فرداي من ................ در تو معنا مي شود دنياي من
 اي کلامت برترين اثبات عشق .............. با تو ماندن بهترين روياي من

عاشق آن نيست که عشق تکه کلامش باشد

عاشق آن است که وفاداري مرامش باشد

,When I born, I Black

When I grow up, I Black,

When I go in sun, I Black,

When I scared, I Black,

When I sick, I Black,

...And when I die, I still black

And you white fellow,

When you born, you Pink,

When you grow up, you White,

When you go in sun, you Red,

When you cold, you Blue

when you scared, you Yellow,

When you sick, you Green,

And when you die, you Gray...

And you call me colored!? 

خیلی دلم واستون تنگ شده بود

زندگی چیزی نیست جز زیستن

آمدن و رفتن یکی با نام نیکو دیگری با نام زشت                   

امروز گذشت حال در گذز است و

آنچه باقی و اشناست فرداست

ای کاش

زندگی با این فریبندگی ها ما را به هر سو که میخواست نمی کشاند          

ای کاش

زندگی برای ما بود نه ما برای زندگی

پس قدر لحظه لحظه ی عمر خویش را بدان     

دل ميدم به دست غربت .جايي که باشه محبت

بيخيال هرچي  تنهاست .ميدونم خدايي اينجاست

منِ تنها تو شب تو.ميزنم آروم رو ارگ

ميخوام از خدا بخونم .قدر تنهايي بدونم

ديگه ناي موندنم نيست .نفساي خوندنم نيست

دوست دارم امشب بميرم .تا که باز آروم بگيرم

همه باز ترانه سازن .نمي خوان با من بسازن

منِ آشفته با حسرت .دوست دارم برم تو غربت

کجا برم کجا برم .جايي که آدم نباشه

تنهايي خدا باهاشه .اين تمومه آرزومه

که خدا پيشم بمونه .ديگه ناي موندنم نيست

نفساي خوندنم نيست .همه باز ترانه سازن

نمي خوان با من بسازن ..

 

گل من خبرنداری دل گلدونت می گیره،اگه توپژمرده باشی گلدونت برات می میره

رازاین گفته فقط بادصبامیداند دارمت دوست به قدری که خدامیداند

پیشی پیشی ملوسم دیگه دارم می پوسم ازاین فاصله ی دور اون لپ تومی بوسم

 وقتی که گل در نمیاد
سواری اینور نمیاد
کوه و بیابون چی چیه

وقتی که بارون نمیاد
ابر زمستون نمیاد
این همه ناودون چی چیه

حالا تو دست بی صدا
دشنه ی ما شعر و غزل
قصه ی مرگ عاطفه
خوابای خوب بغل بغل

انگار با هم غریبه ایم
خوبیه ما دشمنیه
کاش من و تو می فهمیدیم
اومدنی رفتنیه

تقصیر این قصه ها بود
تقصیر این دشمنا بود
اونا اگه شب نبودن
سپیده امروز با ما بود

کسی حرف منو انگار نمی فهمه
مرده زنده , خواب و بیدار نمی فهمه
کسی تنهاییمو از من نمی دزده
درده ما رو در و دیوار نمی فهمه

واسه ی تنهاییه خودم دلم می سوزه
قلب امروزیه من خالی تر از دیروزه

سقوط من در خودمه
سقوط ما مثل منه
مرگ روزای بچگی
از روز به شب رسیدنه

دشمنیا مصیبته
سقوط ما مصیبته
مرگ صدا مصیبته
مصیبته حقیقته
حقیقته حقیقته

تقصیر این قصه ها بود
تقصیر این دشمنا بود
اونا اگه شب نبودن
سپیده امروز با ما بود

یک روز و روزگاری

حرف بین ما نگاه بود

عشق  رو نقاشی میکردیم

نقش ما خورشید و ماه بود

سوختم و سوختم و ساختم

هر چی داشتم به پات باختم

کاش تو رواز روز اول مثل امروز می شناختم

آخه عشق یعنی شکستن عاشقانه سر سپردن

دل سپردن به سرابه